به نام چاشني‌بخش زبان‌ها 

      حلاوت‌بخش معني در بيان‌ها

عنوان جلسه: حلقه‌ي شعر بانوان

موضوع جلسه: وضعيت زبان  درقالب ترانه

دبير حلقه: زهرا محدثي خراساني

شماره جلسه: 14/87

مکان: دفتر تبليغات اسلامي، اتاق جلسات

زمان: يکشنبه، 19/4/1387

تعداد شرکت کنندگان: 12نفر

توضيحات:

پس از نقد سروده‌‌هاي اعضاء حاضر در جلسه، پيرامون

 ساختار زباني ترانه و تفاوت‌هاي آن با ساير موضوعات " قالب‌هاي"

شعر توضيحاتي ارائه شد. زبان معيار و محاوره  و چگونگي بهره‌مندي

از هريک با توجه به فضا و قالب شعر مورد بررسي قرار گرفت.

در ادامه شواهدي از ترانه‌هاي شاعران معاصر قراءت  شد.

نمونه‌اي از سروده‌هاي عبدالجبار کاکايي‌ را با يکديگر مرور مي‌کنيم:

آسمون بغضشو خالي مي‌کنه

آدمو حالي به حالي مي‌کنه

کوجه‌ها رنگ زمستون مي‌گيرن

شيشه‌ها بخار و بارون مي‌گيرن

آدما چتراشونو وا مي‌کنن

گريه‌ي ابرو تماشا مي‌کنن

نمي‌خوان مثل درختا تر بشن

از دل قطره‌ها باخبر بشن

نمي‌خوان بي‌هوا خيس آب بشن

زير بارون بمونن خراب بشن

اما تو چترتو بستي، کبوتر

زير بارونا نشستي کبوتر!

رفي و سنگا شکستن بالتو

اومدي هيچکي نپرسيد حالتو

ديدي آسمون خراب شد سرِ ما

غصه شد وصله‌ي بال و پر ما

بعضيا دشمناي خوني شدن

بعضيا غول بيابوني شدن

بعضيا مي‌گن که بارون کدومه

بوي نم شرشر ناودون کدومه

آسمون تا بوده آفتابي بوده

مث روز اولش آبي بوده

حالا تو سايه‌نشيني مث من

خواباي ابري مي‌بيني مث من

چقد اينجا مي‌خوري خون جگر؟

کبوتر عصاتو بنداز و بپر